To najważniejsza nowość tej odsłony i powód, dla którego gra nosi taki tytuł. Poza Tobą i Twoimi przeciwnikami na mapie siedzi ośmiu neutralnych władców. Każdy zajmuje własną, niewielką siedzibę, każdy ma inną specjalność – i każdego można przeciągnąć na swoją stronę.
Podporządkowany władca nie jest ozdobą. Daje profit działający na cały Twój zamek, a na Twój rozkaz – zwany edyktem – przyśle zasoby, wystawi wojsko albo uderzy na wskazanego wroga. Kto opanuje mapę władców, ten zwykle wygrywa wojnę. I odwrotnie: zlekceważeni władcy wpadną w ręce przeciwnika, który dostanie to samo.
Punkty dyplomacji naliczają się same, w tempie 6 dziennie (jeden dzień gry to jedna minuta). To bardzo mało, więc dyplomację trzeba rozbudować:
| Budynek | Koszt | Maks. liczba | Punkty |
|---|---|---|---|
| Konsulat | 200 złota | 4 | 12 dziennie |
| Ambasada | 500 złota | 2 | 30 dziennie |
Szczegół, który łatwo przeoczyć, a robi dużą różnicę: budynek dyplomatyczny połączony drogą z donżonem generuje więcej punktów. Nie stawiaj konsulatów gdzie popadnie – poprowadź do nich drogę, inaczej wyrzucasz złoto w błoto.
Tempo naliczania podnosi też przejęcie kontroli nad władcą Wieprzem albo Żurawiem.
Dyplomatycznie. Przejęcie władcy wymaga określonej liczby punktów wpływu – te kupuje się za punkty dyplomacji. Do wyboru są trzy opcje: +10 pkt wpływu, +20 pkt wpływu oraz wpływ automatyczny, który sam dorzuca po 10 punktów aż do skutku. Po każdym użyciu obowiązuje czas odnowienia. Gdy pasek się zapełni, możesz zażądać posłuszeństwa.
Siłą. Wysyłasz wojsko, zbijasz władcy punkty zdrowia do zera – wtedy przyklęka i można go pochwycić, o ile masz w pobliżu własnego wojownika. Uwaga: klęczącego władcę może pochwycić także przeciwnik, jeśli szybciej podprowadzi swoje oddziały. Rozbicie straży, po którym nie zostawisz nikogo na miejscu, to prezent dla wroga.
Profity kumulują się, jeśli kontrolujesz kilku władców tego samego rodzaju – a na niektórych mapach jest to możliwe.
Specjalność: żywność i zasoby.
Profit: robotnicy zapewniają więcej ryżu.
Pochwycenie łatwe zarówno siłą, jak i dyplomacją – najtańszy pierwszy cel na każdej mapie. Stały dopływ ryżu od pierwszych minut zdejmuje z gospodarki największą wczesną presję.
Specjalność: dyplomacja i złoto.
Profit: podniesiona jakość kwater.
Pochwycenie siłą łatwe, dyplomatyczne bardzo trudne – najbardziej skrajna różnica w całej ósemce. Do tego podnosi tempo naliczania punktów dyplomacji, więc opłaca się wziąć go wcześnie i to zbrojnie.
Specjalność: obrona zamku.
Profit: mury oraz wieże są bardziej wytrzymałe.
Pochwycenie siłą dość łatwe, dyplomatyczne średnie. Profit działa na cały zamek, więc przy grze obronnej jest wart więcej niż kilka dodatkowych oddziałów.
Specjalność: jednostki konne.
Profit: zwiększenie tempa pojawiania się jednostek w stajni.
Pochwycenie siłą dość łatwe, dyplomatyczne średnie. Ma sens tylko wtedy, gdy faktycznie budujesz armię konną – przy piechocie profit leży odłogiem.
Specjalność: zasoby.
Profit: robotnicy zapewniają więcej zasobów.
Pochwycenie siłą średnie, dyplomatyczne dość łatwe. Jego edykty przysyłają dodatkowe zasoby – ratunek, gdy na mapie brakuje kamienia albo żelaza.
Specjalność: żywność.
Profit: niewielki wzrost punktów dyplomacji.
Pochwycenie średnie w obie strony. Profit nakręca sam siebie: więcej punktów dyplomacji to szybsze przejmowanie kolejnych władców.
Specjalność: wsparcie wojskowe.
Profit: zwiększenie obrażeń piechoty.
Pochwycenie trudne obiema drogami. Przy armii opartej na cesarskich strażnikach i samurajach to najmocniejszy mnożnik, jaki daje mapa władców.
Specjalność: wsparcie wojskowe.
Profit: podniesienie wskaźnika strachu.
Pochwycenie bardzo trudne w obie strony – najtwardszy orzech w grze. W zamian jego edykty dają wsparcie wyrzutniami strzał, a wskaźnik strachu przekłada się na wydajność chłopów u lorda grającego twardą ręką.
Każdy podporządkowany władca ma sześć poziomów edyktów. Kolejny poziom odblokowuje się przyciskiem ulepszenia na górze listy edyktów – i kosztuje punkty dyplomacji. Im wyższa ranga, tym więcej rozkazów masz do dyspozycji: Wół przyśle dodatkowe zasoby, Smok wesprze Cię wyrzutniami strzał, inni wystawią oddziały albo uderzą na wskazanego przeciwnika.
Wskazówka z instrukcji: kliknięcie władcy na mapie władców prawym przyciskiem myszy zamyka mapę i przenosi widok prosto do niego na mapie gry.
Kampanie DLC dorzucają kolejnych władców, po dwóch na dodatek, z profitami spoza podstawowej ósemki – między innymi tańszą budowę budynków obronnych, tańsze machiny oblężnicze, większy zasięg wzmocnienia pancerza od cesarskich chorążych oraz zwiększone obrażenia piechoty sojuszniczych władców.
Wizerunki władców pochodzą z oficjalnej instrukcji polskiej wersji gry (v1.11).


Na stronie stronghold.net.pl wykorzystujemy ciasteczka. Jeśli jeszcze nie masz dość tego typu komunikatów, więcej informacji znajdziesz w Polityce Cookies. zamknij